gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1333)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (28)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (658)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7958)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (530)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1181)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (716)
rampen (73)
reizen (135)
religie (853)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (736)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 37508):

Niemand

Nu word je dan op handen gedragen
en door bloemenpracht omringd
Nu de mensen eindelijk zwijgen
Horen ze je naam die door de ruimte klinkt

Nu eens gaat de aandacht naar jou
En luistert men ademloos naar wie je bent
Ik zie tranen van verdriet, of is het van berouw
Dat niemand jou ooit écht heeft gekend?

Ja en nu ineens leiden ze je de weg
Zonder dat je hebt hoeven vragen
Pas nu je zelf niet meer lopen kunt,
Word je dan eindelijk gedragen

Deuren gaan voor je open
De auto wordt zelfs gereden
Respectvol word jij nu benaderd
iemand, die steeds werd gemeden

Nu nemen ze de tijd om bij je stil te staan
Je simpelweg even te begroeten
En nog haalt niemand het in zijn kop te denken
Dat zoiets eigenlijk veel eerder had gemoeten

Het graf waar ze jou in laten zakken
Hebben ze eigenhandig voor je gegraven
Je ligt hier eigenlijk niet pas maar
al weken, maanden, jaren...

schrijver

Schrijver: Miranda Dirven, 15-04-2012

mirandadirvenatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1386 keer bekeken

3/5 sterren met 26 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Iris
Datum:03-05-2012
Bericht:Ik moest huilen toen ik dit las. Echt heel erg mooi geschreven! Je weet heel goed hoe je mensen kunt raken hiermee en welke woorden je moet gebruiken. Echt heel herkenbaar ook. Dankjewel voor dit mooie gedicht.



Naam:lijda
Datum:16-04-2012
Bericht:er zijn er zoveel onder ons die niet gekend worden, alleen als het onherroepelijke daar is wordt de eenzaamheid afgekocht met schone schijn, sterk gedicht!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring