gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1360)
emoties (3881)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (916)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (641)
internet (71)
jaargetijden (621)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (252)
liefde (7928)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (144)
maatschappij (514)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1192)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (256)
psychologie (711)
rampen (73)
reizen (135)
religie (835)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (216)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (731)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1987)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 38041):

afscheid

Dit was het dan.
Het gaat niet meer.
Ik ben zo moe!
van het vechten.

zo geboren
en gebroken
want ik kan niet meer
verder.

als je lijf
je vertelt
en je geest niet meer
verder kan.

omdat je je
anders voelt
dan je eruit ziet.
als man geboren
maar eigenlijk
ben ik een vrouw

en dat alles
sloopt je
van binnen
energie is op

en niemand
die dat begrijpt..
zo moe
van het vechten
om een plekje
mezelf te zijn

ik ben zo moe
en wil niet meer
help me anders
vrouw te zijn

maar hulp komt te laat
want als je dit leest
ben ik hier niet meer
omdat ik het niet langer aan kon zien

ik besluit bij dit gedicht
om afscheid te nemen van het leven
want het is me niet gegund te
zijn wie ik ben.

ik ben zo moe,
leg me neer
hier nu het nog kan
omdat ik me zo voel

alleen
laat me sterven nu het nog kan
want ik mis een knuffel
dat is ook nog zo

een beschadigd leven
wat je niet ziet, is er wel
ik zou willen dat daarvoor meer
aandacht kwam in de media

ik laat me gaan

schrijver

Schrijver: Deniz, 25-06-2012

denise351atlive.nl


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 608 keer bekeken

2/5 sterren met 7 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring