gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (961)
adel (20)
afscheid (1345)
algemeen (1104)
bedankt (196)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3920)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (342)
feest (122)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1018)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (690)
internet (73)
jaargetijden (639)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8000)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (561)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (101)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (148)
natuur (1208)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (872)
overlijden (1202)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (266)
psychologie (731)
rampen (75)
reizen (137)
religie (902)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (239)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2011)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 40072):

Mijn schaduw

Gloeiend heet was het die dag,
verkoeling zoeken
Een licht zeebriesje voelen.
Het zand speelde met mijn tenen.

Aan de afgebakende horizon,
stond de maan in de plaats van de zon.
De koelte deed me goed
Ik was rustig, rook de zee met zijn rollende golven.

Plots voelde ik me niet meer normaal
schrik sloeg bonkend tegen mijn hart.
Ik bleef steken in het zand,
geen voet kon ik nog verzetten.

Ik voelde me bespied
iemand wandelde mee.
Mijn adem stokte
Een donkere gedaante achter mij.

Met elke stap trapte ik de zandkorrels uiteen
Mijn voeten voelden nog de tinteling,
maar mijn lichaam was versteend,
door de dreiging achter mij.

Ik wou me omdraaien,
hem vastpinnen op mijn netvlies,
zo zou ik hem altijd herkennen.
Nonchalant draaide ik me om,
er was niemand die mij volgde
alleen mijn schaduw.
Mijn eigen ik had me gezelschap gehouden.



Claire Vanfleteren ©


... Ik maakte een schilderij over de schaduw van een individu, zie hierbij, daarom schreef ik het gedicht. Al mijn schilderijen zijn gemaakt door een gedicht, of juist omgekeerd. ...

schrijver

Schrijver: claire Vanfleteren, 27-02-2013

claire.vanfleterenatskynet.be


Geplaatst in de categorie: mystiek

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 183 keer bekeken

2/5 sterren met 2 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring