gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1359)
emoties (3881)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (915)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (640)
internet (71)
jaargetijden (621)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (251)
liefde (7928)
lightverse (436)
limerick (1101)
literatuur (144)
maatschappij (514)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1192)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (256)
psychologie (710)
rampen (73)
reizen (135)
religie (835)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (215)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (730)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1987)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 40395):

moeder

Je zit zo eenzaam aan je tafel
en die is niet eens voor jou alleen.
Geen momentje voor jezelf
maar altijd iemand om je heen.
Die kijkt hoe je eet,
die kijkt hoe je morst.
Die kijkt naar de traan
die valt op je borst.
De zusters die zijn heus wel aardig
maar wet is wet en je bent zo moe.
Toch moet je steeds maar blijven zitten,
mag je niet naar je slaapplaats toe.
Je enige rijkdom is je handtas
en daar kun je nou net niet bij.
Je verlamde lichaam doet zo moeilijk
en er is ook geen zuster vrij.
Je hebt er ook eigenlijk niets uit nodig
alleen wat kijken naar je spul.
Wat fotootjes, een kam, een broche,
het enige dat je tas nog vult.
Het leven hoeft voor jou niet langer.
Je hebt genoeg je best gedaan.
Ach, kon ik je nog heden, moeder,
verlossen uit dit aards bestaan.

schrijver

Schrijver: trix Brocke, 27-03-2013


Geplaatst in de categorie: ouders

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 875 keer bekeken

3/5 sterren met 2 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Betty Veerman
Datum:01-05-2013
Bericht:Mooi !



Naam:Petra Hermans
Datum:27-03-2013
Emailadres:worldpoet546atlive.nl
Bericht:Prachtig, mooi gevonden woorden, die vloeiend
verlopen, trix! Ik zou dit, iedere moeder, tante
of oma bespaard willen laten, maar, helaas, ga ik
niet daarover. Het gedicht raakt bij mij een zeer gevoelige traan.
Dank je wel.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring