gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1333)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (28)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (658)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7957)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (528)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1181)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (716)
rampen (73)
reizen (135)
religie (852)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (736)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 41445):

Kalme kracht

Aan de horizon drijven wolken voorbij, die naadloos aansluiten bij mijn dromerige toestand.
Ik ben geboeid door haar constante verandering en daarmee tijdloze hemel.
Met al haar zonsopkomsten en haar gouden zonsondergangen, dat zich aan mij als een schilderij openbaart.

Ze wekt het kalme en het onontkoombare in mij, zonder dat het mij benauwt.
Aan de hemel meeuwen, zwevend op de thermiek, hun geluid snijdt door mijn ziel.
Vogels zingen, maar meeuwen krijsen. Alsof hun lied een toestand van eenzaamheid is.
Zee en verlatenheid, ze horen bij elkaar.
Het lijkt een beeld van een apocalyptische toestand, maar vreemd genoeg kalmeert het me.
De zee en het besef van nietigheid.

De golven die in een eindeloos ritme op het strand slaan.
Brengen mij tot rust, turend naar een verte die niet te zien is.
Vanuit een wereld met zín dagelijkse beslommeringen wordt ik losgeweekt.
Een deelgenoot van een wereld die volkomen in harmonie is met zichzelf.
Het getij als een grote klok, die zonder hapering in haar cadans voortgaat.
Zich van niemand en niets, iets aantrekkend
Haar zekerheid, wekt de kalme kracht in mij op.

schrijver

Schrijver: Rob van der Knaap, 13-08-2013

robvanderknaapatoutlook.com


Geplaatst in de categorie: natuur

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 228 keer bekeken

5/5 sterren met 1 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:A.
Datum:25-08-2013
Bericht:Prachtig




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring