gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (955)
adel (20)
afscheid (1340)
algemeen (1102)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1371)
emoties (3913)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1013)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (686)
internet (73)
jaargetijden (634)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (257)
liefde (7986)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (555)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (301)
muziek (222)
mystiek (145)
natuur (1201)
oorlog (298)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1200)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (263)
psychologie (723)
rampen (74)
reizen (137)
religie (883)
schilderkunst (43)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (234)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (133)
valentijn (119)
verdriet (2008)
verhuizen (43)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (541)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 42231):

Mijn stille roep

Er was geen adem om mee te leven.
Ik stikte bijna.
Iemand leek mijn keel dicht te knijpen,
mij aan mijn nek omhoog te tillen...
"Een volgende keer zou zich niet meer aankondigen;
nooit meer, zó ik besloot tijdens
die secondes, de stille tijd die wegtikte..."

Er was geen plek om in te leven,
zodat ik mezelf leerde
in de beleving van mijn hoofd te leven.
Al levend te leren. Dichterbij mijn ziel,
die ik gewoontegetrouw blijkbaar nog beter
kennen moest!

Er was evenmin een ruimte groot genoeg
voor mijn persoonijkheid.
Dus opende mijn hart zich in heel zijn breedte.

Het leven, dat ik eens zo vrolijk leefde
in zijn totale geheel, werd helaas opengereten
naar kanten, verlangens, wensen en mensen
die ik nooit herkende.

Het moest zo gaan opdat ik zou verlangen
alles één te maken in mijn scheppen
voor de schepping!
Ik heb niets beters te doen als dit.
Het antwoord met de vragen blijf ik trouw!
Ik houd simpelweg enorm van het leven op aarde.
Er is geen rand, geen grens of douane, die mijn streven
verder zal tegenhouden.


... Ooit, lang geleden, antwoordde ik op één onverwachte vraag, mijn "ja". ...

schrijver

Schrijver: Petra Hermans, 18-11-2013

worldpoet546atlive.nl


Geplaatst in de categorie: spiritueel

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 131 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Petra Hermans
Datum:29-06-2014
Emailadres:worldpoet546atlive.nl
Bericht:De drama's thuis vroegen om de noodzaak van een
bijna-doodervaring.
Mijn leven is sindsdien voorgoed veranderd: ik
maakte iets mee, dat zó geweldig anders is, als
de aarde!
Ondanks de ellende ben ik nog zéér dankbaar voor
deze gebeurtenis!
Het was onmisbaar geweest in dit leven van me.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring