gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (961)
adel (20)
afscheid (1345)
algemeen (1103)
bedankt (196)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3920)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (342)
feest (122)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1018)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (690)
internet (73)
jaargetijden (639)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8000)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (561)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (101)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (148)
natuur (1208)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (872)
overlijden (1202)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (266)
psychologie (731)
rampen (75)
reizen (137)
religie (902)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (239)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2011)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 43740):

UITHONGEREN

Honger voelde ze al lang niet meer
ofschoon..soms toch wel heel even
Bij vreetbuien ja dan ging zij tekeer
om hierna alles weer over te geven

Vermageren t kon haast niet meer
stukken bot restten van haar benen
t Ging al lang niet meer om de eer
meer echter om lichamelijk wenen

Energie, bezat zij al lang niet meer;
toch kon ze haar strijd niet opgeven
Heel haar arme lichaam deed zeer
het had t erg moeilijk te overleven

Leven deed ze al zo lang niet meer
ze zag de spiegel die haar bedroog
Die weegschaal, die loog evenzeer
en wat nu weer met die psycholoog

Honger voelde ze allang niet meer
de aangedane tanden kauwden niet
Ze werd licht, zo licht als een veer
ze was zo eenzaam en had verdriet

Van er zijn zag ze de zin niet meer
mechanisch bestond ze enkel maar
Waarom kwam zij nooit tot inkeer,
nu ieder zo vreselijk leed om haar?


Ton Rijkers


Zie ook: http://www.ansentonrijkers.nl

schrijver

Schrijver: Ton Rijkers, 21-05-2014

schatrijkatzeelandnet.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: ziekte

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 384 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Jan Jacob Krediet
Datum:22-05-2014
Bericht:Inkeer is bijna hetzelfde als terugkeer, weinigen gegeven, het zij zo, in respect voor het angstaanjagende gedicht.



Naam:P. Hermans
Datum:22-05-2014
Emailadres:worldpoet546atlive.nl
Bericht:'Ton, als ik éven mag als ervaringsdeskundige:
waarom schrijf je niet over de gevallen, die het
wél hebben gehaald?'




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring