gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1021)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8008)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (873)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 44081):

Thuis

Gewoon een vrouw,
geboren bij de kust,
die als meisje speelde in t duin,
met broertjes zwierf aan 't strand,
naar vuurtjes keek
en laat terugkeerde.....

Die nu weer 't duin beklimt,
en luistert naar de lok
van de branding,
ze zwerft aan 't strand,
kijkt wat is aangeland,
het sop, de vlok,
de zilveren rand,
laag over laag, vorm over vorm
de sporen van vogels, een worm,
de voetstappen en wielen,
ze tuurt naar de golven, de wolken, 
de zon die ondergaat,
de kleuren die hij nalaat.

Boven 't duin hangen
de duistere lucht,
de verre witte lijsten van daken,
van huisjes waaruit lichtjes,
de geur uit een schoorsteen.
De vrouw zakt weg met haar hielen
in mul zand.
Achter hem aan,
hij, die bijna altijd
een tak heeft gevonden, een stok
of een stuk touw in de hand,
een schelp of een steen van het strand,
of het duin, voor zijn tuin.
Zijn buit noemt hij dat dan
en neemt die blij mee.

Verder niemand die avond,
zij alleen
en het geluid van de wind.
Zo gewoon, zoals vroeger,
laat huiswaarts kerend,
thuis, bij hem, het duin, het dorp
en de zee.

schrijver

Schrijver: Ralameimaar, 09-07-2014


Geplaatst in de categorie: woonoord

Deze inzending is 293 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring