gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1022)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8009)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 45402):

Die dag

Mijn zoon te zien,
zo jong met rugzak en met baard,
zo blij na 't reizen, verhaal verteld
in sneltreinvaart.

Te zitten in de trein
valt er een zee van zonneschijn door 't raam,
de velden buiten winterzwart,
de bollen ondergronds.
Ik sluit de ogen,
en voel me plots gezegend door 't zaad,
'k zie stroken regenbogen.
Er stijgt een warmte op, een gloed
ze overweldigt mijn gemoed.

Bij 't station neemt tringelend de tram mij mee
langs zware kastanjes naar de zee.

Op 't strand ligt de verlaten pier verroest
tegen een blauwe hemel.
Dichtbij lijkt Noordwijk hier,
maar 'k kies de havenhoofden,
die met hun armen schepen welkom heten.
De hengelaars die staan er maar
de hele dag zo bij elkaar.
in donk 're plassen zie ik wolken en het blauw,
en alles zucht 'k hou van jou.

Hoog op de dijk waarachter haven
loop ik de boulevard terug,
het strand en surfers overziend,
die kou trotseren.
'k Bel mijn zus die blij met mij
en eet bij haar.
Terug op d' oudste weg,
tussen blad van roest, oranje-groen
staan aan het einde weer kastanjes, imposant,
hun stam geknot, geknoest,
hun zwarte takken grijpen, pakken licht.

Eenmaal thuis zie ik mijn dochter, ze eet bij mij.

Daarna bij buren is het zegenen op hoofden.
Dan overspoelen pas de golven.

schrijver

Schrijver: Ralameimaar, 24-12-2014


Geplaatst in de categorie: bedankt

Deze inzending is 678 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Hanneke van Almelo
Datum:25-12-2014
Bericht:Mooie laatste regel. Dankbaar gelezen, Ralameimaar!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring