gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1022)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8010)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 48117):

Napoleonbol

Selma, snoepje van me, wat smaak je ineens zuur,
ineens ben je weer ver weg als een zwart gat en
is de leegte onverdraaglijk eenzaam als een graf.

Kan ik als astronaut je gedaante nog bereiken of
kan ik beter met seances het contact herstellen?
Kwam je nog één keer voorbij en is het nu over

en uit, zoals de botte walkietalkietaal gebiedt?
Als een dolle hond graaf ik naar je ijle bestaan,
terwijl de vleermuizen mij massaal verstikken.

Ik gris BH's van wildvreemde droogmolens, omdat
ik denk dat ze van jou zijn, kus ze, snuif ze,
duw ze in mijn mond tot ik bijna stik door jou.

De gele snoepkogel blijft in mijn slokdarm steken
en ik probeer je naam te schreeuwen, maar met veel
pijn en beven glijdt de afvoerstop naar beneden,

eenmaal in mijn maag juich ik het uit van vreugde,
want je aanslag overleefd, je sirenenzang weerstaan,
mijn zeeroversglimlach grijnst, koers: ver van jou!

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 17-02-2016


Geplaatst in de categorie: afscheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 331 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.







Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:marianne
Datum:18-02-2016
Bericht:Heerlijke humor



Naam:Gabriëla Mommers
Datum:18-02-2016
Bericht:Interessante gedichtenreeks, Joanan. Deze is wel heel tragisch. Uitkijken met die napoleonbollen, levensgevaarlijk snoepgoed!



Naam:Ton Hettema
Datum:17-02-2016
Bericht:wat een aparte boon ben je toch
o grutjes, nar. Na 3 maal 3 dacht
ik waarachtig dat je
uit je bol ging..




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring