gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (982)
adel (20)
afscheid (1353)
algemeen (1110)
bedankt (198)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (51)
eenzaamheid (1380)
emoties (3926)
erotiek (523)
ex-liefde (1207)
familie (342)
feest (124)
film (28)
filosofie (925)
fotografie (30)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1036)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1112)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (694)
internet (73)
jaargetijden (645)
kerstmis (300)
kinderen (710)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8023)
lightverse (440)
limerick (1106)
literatuur (154)
maatschappij (565)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (306)
muziek (225)
mystiek (152)
natuur (1213)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (876)
overlijden (1207)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (740)
rampen (75)
reizen (138)
religie (939)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (76)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (241)
sterkte (73)
taal (276)
tijd (745)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2020)
verhuizen (43)
verjaardag (94)
verkeer (72)
voedsel (91)
vriendschap (835)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (322)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (57)
woede (202)
woonoord (125)
ziekte (621)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 51537):

Alleen in een bootje

Er lag een bootje aan de kant,
heel alleen en verlaten
ik dacht: wat een ander ook zou denken
stapte in en dacht gelaten:
de wind neemt me mee.

Naar het midden van 't water,
een windvlaag nam ons beiden mee
nog steeds dacht ik heel erg gelaten,
'k zit hier alleen, doe er niemand
kwaad mee.

De golven sloegen tegen de kant,
joegen ons voort en voort,
gelaten liet 'k de wind haar gang gaan
gewoon omdat het vaak zo hoort,
immers moet je de natuur niet tarten.

Het bootje voer verder, het nam me mee,
'k mijmerde en genoot,
de blauwe lucht, een wolk hier en daar,
tot het opeens regende: het goot!
'k onderging het gelaten.

't Bootje ging richting zee,
helemaal uit zichzelf,
niemand ging er met me mee
als alleen, het water, de boot
en de wind....

Dus als je ooit een bootje vindt, net als ik
stap gewoon in, wie weet:
wat je al dan niet ondervindt.


... Boottochtje ...

schrijver

Schrijver: An Terlouw, 03-08-2017

an.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: filosofie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 67 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:ebba
Datum:05-08-2017
Bericht:Heel mooi gedichtje




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring