gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (976)
adel (20)
afscheid (1353)
algemeen (1108)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (51)
eenzaamheid (1377)
emoties (3926)
erotiek (523)
ex-liefde (1207)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (924)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1028)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1111)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (693)
internet (73)
jaargetijden (642)
kerstmis (295)
kinderen (709)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8017)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (153)
maatschappij (564)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (304)
muziek (225)
mystiek (150)
natuur (1212)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (737)
rampen (75)
reizen (138)
religie (929)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (241)
sterkte (73)
taal (276)
tijd (743)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2017)
verhuizen (43)
verjaardag (94)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (835)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (321)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (123)
ziekte (620)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 51617):

Door een dal

Ik loop door een dal, verlaten alleen
rondom mij zijn de heuvels zo hoog
ik vraag me af: hoe kwam ik hierheen
en hoe stijg ik ooit weer omhoog?

Steil is het pad, broos de houvast
en mistig lijkt me ieder uitzicht.
Boven mij hangt een loodzware last
waarvan ik niet kan schatten 't gewicht.

De nacht ontvouwt zich als een donkere waas
ook maan en sterren doven hun licht.
Wist ik maar dat er iets is dat baat
of is het juist daarom dat ik nu bid?

Ik loop door een dal, verlaten alleen
met mijn wanhoop weet ik nergens waarheen
maar ver, heel ver, heeft iemand mijn schreien gehoord
en de Herder brengt me weer naar een veiliger oord!

schrijver

Schrijver: Greta Casier, 16-08-2017

gretacasieratgmail.com


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 407 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Hilly Nicolay
Datum:21-08-2017
Bericht:De hoop van een hand die er is om ons omhoog te trekken Greta. De ster opeens weer aan de hemel. Kracht ervaren, mooi hoor.



Naam:Anneke Bakker
Datum:17-08-2017
Bericht:In mooie integere woorden laat je in dit gedicht je eenzaamheid voelen Greta, een gedicht dat raakt. Ik wens je heel veel sterkte.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring