gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1022)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8009)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 51708):

Verhuisde buren

Mijn Afrikaanse buren zijn verhuisd
en de stilte grijpt mij naar de keel,
want slechts herinneringen blijven achter.

Ik weet wel waar ze naartoe zijn gegaan,
maar toch, ik heb ze meer dan vijftien
jaar gevolgd. De ouders in het begin nog

als smoorverliefden op de balustrade achter
elkaar heen zien rennen. Wonderschoon. De
kinderen noemden mij Pipo, omdat ik hen zei,

dat ik zo heet. Soms lag ik op mijn luiewammes
op mijn balkon en zei een kinderstem ineens
'Pipo!', wat mijn somberheid doorbrak. De

jongste reed op een plastikken tractor met
aanhangwagen en ik vroeg hem vaak of hij al
maïs, aardappelen en wortels van het weiland

had gehaald, waarna hij dat bevestigde met een
glimlach van hier tot Tokio. Ik bedoel maar. Nu
kijk ik weemoedig naar die tractor met leuke

aanhangwagen, die nog voor de deur staat.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 06-09-2017


Geplaatst in de categorie: afscheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 360 keer bekeken

4/5 sterren met 7 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:ebba
Datum:08-09-2017
Bericht:grappige inkijk in uw leven via dit gedicht.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring