gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1332)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (27)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (657)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7957)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (528)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1180)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (716)
rampen (73)
reizen (135)
religie (851)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (735)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 165):

Terreur en ellende.

Duizenden mensen naar de hemel gegaan.
Maar wat hebben deze mensen nou misdaan!
Ik denk droevig aan terreur die we niet kenden.
Op die dag is onze aarde verscheurd door ellende.

Wanneer houd dit voor eens en altijd op?
Worden ze ooit verstandig en zeggen ze stop?
Wanneer zijn zij eindelijk eens tevree?
Waarom maken wij deze pijnlijke terreur mee?

Wordt dan dit ellendige vuur een keer geblust?
Wie vervult ons zielse verlangen naar vrede en rust?
Kunnen we niet gewoon lief zijn voor elkaar?
Onvoorwaardelijke vrede dan zijn we toch klaar?

Waarom moeten zij het voor ons vergallen.
Moet deze planeet, onze aarde dan uiteen knallen?
Heeft dat in hemelsnaam echt allemaal enige zin?
Onze aarde in kleine stukken de kosmos in?

Realiseren ze het allemaal pas dan.
Weten ze dan pas dat het zo niet kan.
Op dat moment is het veel te laat.
Dat maakt me ongelofelijk kwaad.

Dan denk ik angstig “gaat dit ooit voorbij?”
Hopend dat ik niet alleen zo denk maar ook zij.
Komt dit ooit tot een goed eind?
Ik hoop dat deze ellende snel verdwijnt.

Schrijver: Rámon van Raaij, 11-09-2002

royaltyatxs4all.nl


Geplaatst in de categorie: geweld

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1225 keer bekeken

2/5 sterren met 9 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring