gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1332)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (28)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (658)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7957)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (528)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1180)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (716)
rampen (73)
reizen (135)
religie (852)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (735)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 783):

Heb je zo gemist...

Nog nooit van mijn leven heb ik iemand zo gemist,
nog nooit had ik het zo zwaar te verduren.
Wanhopig speelde ik de eeuwige optimist,
maar steeds verloor ik me na enkele uren.

Hoezeer miste ik je mooie ogen, je lieve lach.
Hoe groot was mijn verlangen jouw weer te zien.
Vertwijfeld telde ik het teveel aan seconden in elke dag,
maar te snel hield ik dat weer voor gezien.

Nog nooit heeft mijn hart zich zo geroerd,
nog nooit woede het vuur in mijn hart zo fel.
Waanzinnig van liefde raak ik steeds weer ontroerd,
met ongeloof zie ik, deze liefde groeit veel te snel.

Nog nooit werd ik door iemand zo betoverd,
nog nooit heb ik mezelf zo in iemand verloren.
Jouw magische krachten hebben mijn hart veroverd,
nooit had iemand dit kunnen bedenken van tevoren.

Nog even en ik kan weer verdrinken in jou mooie ogen,
nog even en dan kan ik eindelijk weer met je praten.
Dit vooruitzicht ontlokt alweer tranen aan mijn ogen,
want eindelijk kan ik dan dat gemis achter me laten!

Schrijver: Frans, 06-11-2002

sharkeeatzeelandnet.nl


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 891 keer bekeken

4/5 sterren met 12 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Helena
Datum:10-12-2002
Emailadres:miss_helena_kemperinkathotmail.com
Bericht:IK VIND HET KLASSE!!!
Erg gevoelig en mooi verwoord. Ga zo door!!
Toppie.





Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring