gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (952)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1368)
emoties (3907)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (153)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (670)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (254)
liefde (7976)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (146)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1189)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (871)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (1999)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 790):

Draak

Langs een rivierbocht wandel ik.
Iets besluipt me,
Een gevleugelde draak die grolt in de schemer.
Geritsel in het riet
de lage maan die in een muil straalt.
Het verbaast me
hoe ik gezapig naar de dampende tong staar,
hoe mijn spotlach verdubbelt.
Onberoerd door zijn afzichtelijk tumult.
Hij blaast vuurtongen naar de diepte
slijk glanst aan de schubben.

Maar ik wen aan het gevaar,
gluiperige griezel in de kelder.
Het verliest zijn greep in de loop van de reis.
een lek in een luchtkasteel.

Vroeger schroeide hij mijn longen
wierp een dikke schaduw over mij
Hij fladderde rond het huis
waar ik kromp en riep: genoeg!
waar ik met verwoede handen naar de lucht sloeg.

Hoe het vroeger was:
In het volle licht stort ik me in een valkuil.
Hij bedaart en ik beef na in eigen armen.
Het huis wordt een barmhartige ruimte
die haar kale wanden rond mij vouwt.

Schrijver: Wimper, 07-11-2002

wimvandeleeneathotmail.com


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 488 keer bekeken

4/5 sterren met 7 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring