gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (961)
adel (20)
afscheid (1345)
algemeen (1103)
bedankt (196)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3920)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (342)
feest (122)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1018)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (690)
internet (73)
jaargetijden (638)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8000)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (561)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (101)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (147)
natuur (1208)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (872)
overlijden (1202)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (266)
psychologie (731)
rampen (75)
reizen (137)
religie (900)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (239)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2011)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 853):

Paal 12

De wind voert mij mee
naar de rustigste plek.
Ik zet mijn fiets tegen een boom
en beklim een heuvel.
Ik hoor het ruisen van de zee
totdat een recreant mij wekt
uit een zoete droom.

Het is niet meer als voorheen.
Ik probeer mijn rust te vinden.
en toch, het tijdstip nadert
van ongekende drukte.
Ik ben met de rust niet langer alleen
en hoor op de achtergrond de winden
waaien door het gebladerte,
en weet dat niet lukt wat eerst wel lukte.

Zo verlaat ik mijn vertrouwde plekje
waar de rust mijn grootste vriend was.
Mij zo vaak omarmde
als een zeebries, mild en zacht.
Nu zoek ik tevergeefs een ander stekje.
't Is vreemd, maar nu bemerk ik pas
hoe deze plek mijn hart verwarmde,
meer nog dan ik had verwacht.

schrijver

Schrijver: Martin Jagt, 12-11-2002

Jagt.en.kidsathetnet.nl


Geplaatst in de categorie: vrijheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 679 keer bekeken

2/5 sterren met 5 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:jannie
Datum:01-08-2003
Emailadres:hoogendamjannieathotmail.com
Bericht:Echt schitterend vertolkt.Is dubbel en dwars een 10 waard
Proficiat!!!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring