gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (955)
adel (20)
afscheid (1340)
algemeen (1102)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1371)
emoties (3913)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1013)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (686)
internet (73)
jaargetijden (634)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (257)
liefde (7986)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (555)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (301)
muziek (222)
mystiek (145)
natuur (1201)
oorlog (298)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1200)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (263)
psychologie (723)
rampen (74)
reizen (137)
religie (883)
schilderkunst (43)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (234)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (133)
valentijn (119)
verdriet (2008)
verhuizen (43)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (541)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2258):

Vader

Stoned van de morfine
Geen controle in zijn ogen
Schrik ik van hem,
Daar halfnaakt liggend bij het raam
Mijn lieve zieke vader,
Die mij verwekte
De drager van mijn naam

Wat is hij mager en zo klein
Ineengekropen op dat bed
Waar is die grote vent gebleven
Die vroeger bergen heeft verzet
De aanblik doet zo'n pijn
Bij hem en meer bij mij
Mijn netvlies heeft dit ingebrand
Doodmoegestreden naar de kant

Hij heeft zich erbij neergelegd
Het is erg maar vindt het erger voor ons
Voor mijn moeder om haar achter te laten
Bijna 40 jaar getrouwd, juist nou
Soms heeft hij haar in de gaten
Pakt haar beet en zegt zacht: ik hou van jou

Dan weer lacht hij als een kind
Dat zijn de momenten
Dat heeft hij jaren niet gedaan
Het is zo snel gegaan
Straks is hij er niet meer,
Fysiek verdwenen
Door de dokter opgegeven
Maar ik ben zijn zoon, zijn trots
En stuk van hem gaat door met leven

Schrijver: hookie
Inzender: Henk Hoek, 11-03-2003

hookie_atwanadoo.nl


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1454 keer bekeken

4/5 sterren met 9 stemmen.





Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:j.h.
Datum:08-05-2003
Emailadres:hoogendamjannieathotmail.com
Bericht:Wat een intens mooi gedicht. Zo levensecht, zo sprekend en aandoenlijk. Nog één woord schitterend.



Naam:Jannie
Datum:20-04-2003
Emailadres:hoogendamjannieathotmail.com
Bericht:Wat is dit triest!
Zo knap dat je dit hebt geschreven en ook nog in dichtvorm.
ja, je vader leeft voort: jij bent namelkijk een deel van hem.
Prachtig gedicht



Naam:jose
Datum:04-04-2003
Emailadres:
Bericht:Heel herkenbaar!
Heel prachtig!
sterkte




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring