gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1332)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (27)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (657)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7957)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (527)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1180)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (715)
rampen (73)
reizen (135)
religie (851)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (735)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2364):

Voor liegen een tien.

Je zegt,”hoe denk je dat ik me voelde”,
Zij snapt nog steeds niet, wat ik bedoelde.
Mijn ellende, en groot verdriet,
Uiteindelijk snapt ze het, nog steeds niet.

Leven, met een keiharde ziekte, is,
Moeilijk, maar mijn vrouw was mijn grootste gemis.
Nu zegt ze,”ik ben ook maar een mens”,
Tja, dat was toen nou juist, ook mijn wens.

Dat was, wat ik toen soms even wilde zijn,
Zonder dat verdriet, en geestelijke pijn.
Huilen wilde ik, in jouw armen,
En me aan jouw liefde, warmen.

Nu lijkt het allemaal gespeeld,
Nee, het was niet eerlijk verdeeld.
Troosten deed ik jou, met al mijn ellende,
Omdat ik dacht, dat ik je kende.

Ik gaf je de liefde, waar ik om vroeg,
Maar dat was in jouw ogen, niet genoeg.
Een vent met kanker, dat was raar,
Nee, even geen liefde, laat nu maar.

Ik beloofde, je eeuwige trouw,
Maar dat is iets, wat jij niet wou.
Je duwde me weg, alsof ik iets vreemds was,
Na bijna een jaar, toen begreep ik het pas.

Het zelfzuchtige van je, brak mijn hart,
Ik raakte van slag, en helemaal verward.
Heel oud samen, weet je nog,
Loze belofte, dat blijkt nu toch.

Helaas, mocht het niet zo zijn,
En dat doet mij, verschrikkelijk pijn.
Ik wil geen antwoord meer, op mijn vragen,
Ik vind wel een vrouw, die de pijn met mij wil dragen.

Vanaf het begin, heb ik alles van jou doen geloven,
door je eeuwige trouw, te beloven.
Jammer, ik heb het allemaal verkeerd gezien,
Maar voor liegen, krijg jij van mij een tien.

Schrijver: Marc van Hoek, 20-03-2003

suffieatchello.nl


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 899 keer bekeken

4/5 sterren met 10 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Anneke
Datum:20-03-2003
Emailadres:achaarsmaathetnet.nl
Bericht:Wat heb je dit gedicht treffend weten te schrijven.
Helaas gebeurt datgene wat je schrijft maar al te vaak.
Je wereld stort in en je moet, naast alle andere ellende,
maar weer zien hoe je opkrabbelt.
Ik hoop dat het je goed mag gaan en wens je alle goeds toe.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring