gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (958)
adel (20)
afscheid (1343)
algemeen (1103)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3919)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1016)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (688)
internet (73)
jaargetijden (635)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (38)
kunst (132)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (7995)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (560)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (223)
mystiek (146)
natuur (1205)
oorlog (300)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1201)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (266)
psychologie (728)
rampen (74)
reizen (137)
religie (892)
schilderkunst (45)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (237)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2010)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (70)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (542)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2457):

Vaarwel mijn hart.

Met een hart vol verdriet
loopt hij eenzaam over het strand.
Denkend aan zijn liefde,
nooit meer samen hand in hand.

Hij denkt aan zijn engel,
waar hij zo zielsveel van hield.
Nu voelt hij enkel nog pijn,
zijn leven ontzield.

Met tranen in zijn ogen,
kijkt hij omhoog naar de maan.
Want hij weet dat dit de plaats
is waar zijn hart dood zal gaan.

Dan stopt hij en
knielt op het strand.
Hij schrijft onbegrijpelijke
woordjes op het nog natte zand.

"Dit is mijn hart
Ik leg het hier neer,
dit is mijn ware liefde,
maar liefhebben mag niet meer."

Teder pakt hij zijn hart,
en legt het opzij.
Het zal weldra verdwijnen
met het opkomend tij.

Met tranen in zijn ogen
verdwijnt hij in het niet.
Zo eenzaam en alleen,
en niemand die het ziet.

Schrijver: Frans
Inzender: , 25-03-2003

sharkeeatzeelandnet.nl


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 733 keer bekeken

3/5 sterren met 9 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:brigitte
Datum:06-04-2003
Emailadres:mentenbrigitteathotmail.com
Bericht:Wat zijn je gedichten mooi,
maar ze doen pijn als ik ze lees,
iedere keer weer
Er zijn mensen, Frans, die het verdriet wel zien,
alleen is het moeilijk zulke mensen te vinden
Sterkte!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring