gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1022)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8010)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2466):

ver weg

We zijn elkaar op een vreemde manier tegegekomen,
En sindien blijf ik van je dagdromen.
Ik kan niet slapen, haast niets eten,
Je spookt door m'n hoofd, ik kan je niet vergeten.
Ik wil bij je zijn, wil met je praten,
Alles zeggen wat we vorige keer vergaten.
Zou willen dat je hier om de hoek woonde,
Zodat ik gewoon even langs kon komen.
Maar je woont hier behoorlijk ver vandaan,
Even bezoeken zal dus niet gaan.
We sturen kaartjes en we mailen,
Zodat we onze gedachten kunnen delen.
We kunnen niet bij elkaar zijn, hebben ons eigen gezin,
En toch blijf ik aan je denken en weet niet waar ik aan begin.
Ik hoop toch gauw weer een dagje met je samen te zijn,
Want alleen zijn doet zo'n pijn.

Schrijver: anne marie, 26-03-2003


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 922 keer bekeken

2/5 sterren met 8 stemmen.





Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:linda
Datum:15-02-2004
Emailadres:leeuwin_27athotmail.com
Bericht:Ook ik ken dat gevoel: willen elkaar graag zien, maar zijn gebonden. Tot nog toe lukt het om nee te zeggen, maar vraag niet hoelang nog..




Naam:J.Hoogendam
Datum:28-03-2003
Emailadres:hoogendamjannieathotmail.com
Bericht:Bezin eer je begint hoor.
Ik begrijp het helemaal.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring