gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (956)
adel (20)
afscheid (1341)
algemeen (1102)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1372)
emoties (3913)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1014)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (687)
internet (73)
jaargetijden (634)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (38)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (257)
liefde (7988)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (555)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (301)
muziek (222)
mystiek (146)
natuur (1202)
oorlog (298)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1200)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (264)
psychologie (723)
rampen (74)
reizen (137)
religie (884)
schilderkunst (43)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (236)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (133)
valentijn (119)
verdriet (2009)
verhuizen (43)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (541)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2987):

Houten Pyama

Hij ligt daar, in zijn houten pyama
In zijn gekromde vingers een rozenkrans
Zijn lippen strak op elkaar geknepen
Bewegingloos, zo lijkt het althans...

Hij is gegaan, zijn lichaam achterlatend
voor ons, om hem nog even te zien
Maar, als hij had geweten...
Zou hij nu zeggen: huil niet, ik heb het licht gezien...

Hij ligt daar, strak, in zijn pyama
Ik kan niet geloven dat hij dit was...
Nooit meer lachen,ook niet huilen...
Daar ligt hij, als een lampenglas.

Rust in vrede, fluister ik zachtjes
Jouw strijd hier is voorbij
maar, het is niet afgelopen met de dood
Dat zei je altijd tegen mij...

Moge de engelen je dragen
naar de plek waar vrede heerst
Toen heb ik je achtergelaten...
in mijn hart huilde ik, onbeheerst...

Schrijver: jannie hoogendam
Inzender: J.Hoogendam, 05-05-2003

hoogendamjannieathotmail.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1599 keer bekeken

4/5 sterren met 19 stemmen.





Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:wilma
Datum:07-05-2003
Emailadres:
Bericht:Om kippenvel van te krijgen. Heel veel sterkte.



Naam:wauters kristine
Datum:06-05-2003
Emailadres:stovelotionathotmail.com
Bericht:Ontroerend mooi werk.
Origineel geschreven. Prachtig!



Naam:Gurien Kwantes
Datum:05-05-2003
Emailadres:teckeltjesathotmail.com
Bericht:Wat ontroerend en liefdevol precies zo als het is.
Echt vol emotie en ik denk dat veel mensen, waaronder ik, dit zo ervaren zoals jij dit hebt geschreven.



Naam:an
Datum:05-05-2003
Emailadres:an.terlouwathetnet.nl
Bericht:Mooi en ook een beetje verdrietig. Je krijgt een 10.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring