gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (981)
adel (20)
afscheid (1353)
algemeen (1109)
bedankt (198)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (51)
eenzaamheid (1379)
emoties (3926)
erotiek (523)
ex-liefde (1207)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (925)
fotografie (30)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1034)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1112)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (694)
internet (73)
jaargetijden (645)
kerstmis (296)
kinderen (710)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8023)
lightverse (440)
limerick (1106)
literatuur (154)
maatschappij (565)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (305)
muziek (225)
mystiek (151)
natuur (1213)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (876)
overlijden (1206)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (740)
rampen (75)
reizen (138)
religie (936)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (76)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (241)
sterkte (73)
taal (276)
tijd (745)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2019)
verhuizen (43)
verjaardag (94)
verkeer (72)
voedsel (91)
vriendschap (835)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (321)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (125)
ziekte (620)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4133):

Voorjaar,

Het was een Zondag vreemder vreugde rijk
Toen beiden wij door voorjaarslanden gingen
langs drassig weiland en begroeiden dijk...
Was niet ons min verwondering gelijk
Van kinderen wier ogen open gingen?

Hoog klonk der merels echotrillend lied,
Helblij geluid in het nog winters landschap,
Zodat de lente daagde in het verschiet.
Hoe voelden wij, Die vreugd steeds eenzaam liet,
In beider ziel een blijvende verwantschap.

Zoals voor hen die, Zoekend de eeuwigheid,
Te trots zijn om wat te sterven moet aanhoren,
Leek ons heel vreemd het vlieden van de tijd,
Als ons toeruischte van zo eindloos wijd
Het lied des bejaards uit den grijze toren. .

En de avond daalde weemoedsvol en zacht.
Wellicht voor de eerste maal werd ik niet droever als,
mijmerij die steeds ontaardt in klacht,
Ik hoorde de ruisen in den blauwe nacht de sombere schelde langs haar groene oever.

Een nevel doofde 't laatste gloeien uit
Dat schemerstralen op de wereld lieten...
't werd stil alom; alleen wat geluid:
De kreet eens een vogels zoekend nog naar een buit
in het gele veld der dor-bepluimde rieten.

Schrijver: petra spronck, 06-07-2003

snoepmeisjuhathotmail.com


Geplaatst in de categorie: wetenschap

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 872 keer bekeken

1/5 sterren met 1 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring