gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (944)
adel (20)
afscheid (1333)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (35)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1363)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (28)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (658)
internet (71)
jaargetijden (628)
kerstmis (295)
kinderen (704)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7959)
lightverse (436)
limerick (1103)
literatuur (146)
maatschappij (530)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1182)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1196)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (717)
rampen (73)
reizen (135)
religie (854)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (736)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4529):

Zonsopkomst

Zonsopkomst heeft altijd een mysterie.
En nu draagt hij ook jou met zich mee.
Mensen leven, de wereld gaat verder,
alsof niks gebeurd is, zwijgend als de stille zee.

Ik kijk om me heen, ik probeer je te vinden.
Daar op de plek waar ik jou altijd zag.
Ik zie je niet, en ik loop verder,
op het ritme van jouw lach.

Ik volg jouw voetstappen,
gewist door de regen.
Elke stap die wij samen hebben gezet.
Ik voel je arm nog om me heen,
en hoor nog wat je tegen me zegt.

Ik kijk naar zonsondergang, en voel de mysterie,
zo mooi en zeldzaam, net zoals jij was.
Ik fluister zacht de onuitgesproken woorden,
en wou dat je nog in leven was.

Morgen zal de zon weer opkomen,
En brengt jou opnieuw geruisloos met zich mee,
Mijn hele leven als mysterie,
tot mijn dood, dan weer met zijn twee.

schrijver

Schrijver: Suzanne van Dongen
Inzender: Suzanne, 20-07-2003

suuszy100athotmail.com


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1679 keer bekeken

3/5 sterren met 15 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring