gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (956)
adel (20)
afscheid (1341)
algemeen (1102)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1372)
emoties (3913)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1014)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (687)
internet (73)
jaargetijden (634)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (38)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (257)
liefde (7988)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (555)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (301)
muziek (222)
mystiek (146)
natuur (1202)
oorlog (298)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1200)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (265)
psychologie (723)
rampen (74)
reizen (137)
religie (885)
schilderkunst (43)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (236)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (133)
valentijn (119)
verdriet (2009)
verhuizen (43)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (541)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 5208):

Geen geheimen meer

De wind laat oud stof opwaaien,
maar ik, ik ben doof, ik ben blind.
Ik zie alleen wat ik graag wil zien.

Ik laat oud vuur in mij oplaaien,
ik ga weer terug, ben weer kind,
ik ben weer even negen of tien.

Geen geheimen meer, geen leugen,
eventjes niet meer willen deugen,
laat me fantaseren, laat me dromen.
Laat vroeger weer tot mij komen Ö

Noem me maar gek, onvolwassen,
zeg me dat ik beter kan oppassen.
Dat ik aan mijn status moet denken,
en beter geen mensen kan krenken.

Maar ik stop mín kop in het zand,
ik wil niets weten van het heden,
ik wil niets weten van oud en wijs.

En even is er niets aan de hand,
want ik leef nú, in het verleden,
mín haar is opeens niet meer grijs.

Geen geheimen meer, geen leugen,
eventjes niet meer willen deugen,
laat me fantaseren, laat me dromen.
Laat vroeger weer tot mij komen Ö

Noem me maar gek, onvolwassen,
zeg me dat ik beter kan oppassen.
Dat ik aan mijn status moet denken,
en beter geen mensen kan krenken.

Zal ik ooit weer eens ontwaken,
en de waarheid onder ogen zien?
Leren leven met de harde realiteit?

En iets van mijn leven maken,
niet meer dat kind van tien,
maar de weg weer eens kwijt?

Weer al die geheimen en de leugen,
het heilige moeten, het moeten deugen.
Geen fantasie meer, niet meer dromen,
maar de toekomst tot me laten komen.

Misschien wel gek en onvolwassen,
zal ik geld verdienen en oppassen,
aan mijn werk en aan status denken.
En steeds opnieuw mensen krenken.

Schrijver: Jos Witteman, 10-09-2003

jlwittemanatyahoo.com


Geplaatst in de categorie: algemeen

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 634 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:dominique
Datum:08-12-2003
Emailadres:dm.benningatplanet.nl
Bericht:heel herkenbaar, bijzonder voor mij.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring