gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1098)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1358)
emoties (3879)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (915)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (964)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (638)
internet (71)
jaargetijden (620)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (251)
liefde (7926)
lightverse (436)
limerick (1101)
literatuur (144)
maatschappij (512)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1168)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1191)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (255)
psychologie (710)
rampen (73)
reizen (135)
religie (834)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (215)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (729)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1986)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (54)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 5311):

De laatste trein

De klok van het station,
zij tikt nog rustig door.
En daar op het perron,
staat ze te staren naar het spoor.
Een traan stroomt over haar wangen,
haar blik vol verlangen,
kust ze hem voor de laatste keer.
En vraagt zich af:
wanneer zie ik hem weer.
Haar schouders ineen gedoken,
zo loopt ze naar huis.
Van alles is ze verstoken,
eenzaamheid wacht haar thuis.
In de verte nog dendert de trein,
en de klok tikt maar door.
wetend dat ze eenzaam zal zijn,
verlaat ze als laatste het spoor.

schrijver

Schrijver: moeke
Inzender: janny, 18-09-2003

schepenaarathome.nl


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 922 keer bekeken

3/5 sterren met 11 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:jannie
Datum:27-09-2003
Emailadres:hoogendamjannieathotmail.com
Bericht:Zie het helemaal voor me en word er weemoedig van
Knap werkje.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring