gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1332)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (27)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (657)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7955)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (527)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1180)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (715)
rampen (73)
reizen (135)
religie (850)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (735)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1989)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 5629):

Overgave

De zee is onweerstaanbaar,
ik schop mijn schoenen uit;
ontdoe mij van mijn kleren
bij bruisend stormgeluid.

De drang is onbedwingbaar,
naar zee die ik bemin;
geen koude kan mij weren,
ik ren de branding in.

Het treffen onontkoombaar,
ik gooi me in de strijd;
reeds word ik weggezogen,
zodat ik onderglijd.

De golven onverslaanbaar,
mijn lichaam overspoeld;
een waas trekt voor mijn ogen,
dit heb ik nooit gevoeld.

De grond is onbetrouwbaar,
het zand al weggesleept;
de metershoge golven,
onstuimig opgezweept.

De stroming onvermoeibaar,
zij beukt met volle kracht;
ik word door haar bedolven,
zij heeft mij in haar macht.

Haar kracht onovertrefbaar,
of ik dit overleef?
Ben ik niet meer bij zinnen,
dat ik me overgeef?

Mijn lot lijkt onafwendbaar,
er is geen houden aan;
het duizelt mij van binnen:
ik laat mij nu maar gaan.

Schrijver: klaasje, 16-10-2003

doldersumsatzonnet.nl


Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 684 keer bekeken

3/5 sterren met 5 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring