gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (952)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1370)
emoties (3907)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (340)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (673)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (254)
liefde (7977)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (147)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1191)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (34)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (872)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (2001)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 5723):

Weet je nog

Weet je nog, dat jij me zei,
zittend aan het water,
waarin het zonlicht doofde,
dat we later, heel veel later,
voor altijd samen zouden zijn,
en dat je mij dit beloofde

En niemand zou van me houden,
zoals jij dat kon,
en niets zou je weerhouden,
want de wind verjaagt de storm,
weet je nog...

ik weet nog goed ik schreef je uren,
zwevend in een wereld,
waarin de tijd bleef hangen,
ik heb ze nooit, nee nooit,
durven versturen naar jouw hart,
die stille woorden van verlangen

Dat niemand van je zou houden,
zoals ik dat kon,
en niets zou me weerhouden,
want de wind verjaagt de storm,
weet je nog...

Het was die keer dat jij me aankeek,
de wind door je haren,
maakte het herfstweer minder sober,
je ogen traanden, lachende tranen,
waardoor de wereld mooier leek,
en het werd zomer in oktober,

En niemand zou van me houden,
zoals jij dat kon,
en niets zou je weerhouden,
want de wind verjaagt de storm,
weet je nog...

Toen ging je weg, naar een ander leven,
waar mensen schreeuwen,
maar ik ze toch niet kan verstaan,
en ik blijf hier, mijn hoofd niet hier,
omdat jij me had gezegd,
dat ik niet met je mee kon gaan,

Maar niemand zal van je houden,
zoals ik dat kan,
en niets zal me weerhouden,
want de wind verjaagt de storm,
weet je nog...

En ik schrijf dit voor jou,
omdat ik altijd aan je denk,
dit voor jou,
omdat je er altijd voor me bent,
dit voor jou,
jij bent de enige die me kent,
dit voor jou,
omdat ik zoveel van je hou,

Weet je nog...

Schrijver: Rob van Meer, 25-10-2003

rvanmeeratzonnet.nl


Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 649 keer bekeken

2/5 sterren met 7 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring