gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1332)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (27)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (657)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7956)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (527)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1180)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (715)
rampen (73)
reizen (135)
religie (850)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (735)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1989)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 6117):

Geboorte

Als er opnieuw zo'n wondertje gebeurd, dat er
een klein mensenkind wordt geboren,
wil je van de dáken schreeuwen en stil genieten
van dat kleine mensje, wat op de grote
mensenwereld terecht is gekomen.

't Heeft álles, tien vingertjes, tien teentjes,
handjes, voetjes, zó miniem,
dat het gróót worden zal, tja, dat kun je nu nog
niet overzien.

Zo'n klein mensje, álles erop en eraan, je kunt
er alleen naar blijven kijken, 'n wonder is en
blijft 't en al het andere, tja, dat moet
maar even wijken.

't "Normale" leven gaat gewoon door, de aarde
blijft draaien, maar goed ook,
en die tien kleine vingertjes, die liggen
in de lucht te graaien...

Nú nog even helemaal niks, maar dat verandert
snel genoeg, net als groeien, groot, groter, ach
't is nog véél te vroeg, ze is er nét, geniét en
doe 't goed en intens, ze blijft tenslotte
niet eeuwig klein, dat minieme pasgeboren
hoopje mens!

schrijver

Schrijver: an terlouw, 19-11-2003

an.terlouwaticloud.com


Geplaatst in de categorie: geboorte

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 4446 keer bekeken

3/5 sterren met 15 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring