gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1333)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (28)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (658)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7957)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (528)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1181)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (716)
rampen (73)
reizen (135)
religie (852)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (736)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 6177):

Blinde ogen

Je mist het mooie van de kleuren
je mist het zien van een gezicht
Dit had jou niet mogen gebeuren
je kunt niet lezen dit gedicht.

Je rood/witte stok moet je leiden
en ook de hond waar je mee loopt.
Je ogen doen je scheiden
van iets waar je nog steeds op hoopt.

Je bent zo jong nog, en een kind
je leven is zo anders
Je kunt alleen maar met je handen voelen
je kunt niet zien, want jij bent blind.

Ik wil zo graag iets aan je zeggen
je iets vragen ook misschien
maar het is vast niet uit te leggen
als je zegt: ik kan niks zien.

Ik voel me bijna schuldig
en toch ook ontzettend rijk
Want jij blijft zo geduldig
als ik in je blinde ogen kijk.

schrijver

Schrijver: moeke
Inzender: janny, 23-11-2003

schepenaarathome.nl


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 679 keer bekeken

3/5 sterren met 7 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Janneke Koster-Baas
Datum:26-11-2003
Emailadres:hkoster1atquicknet.nl
Bericht:Jij hoeft je niet schuldig te voelen, ze voelen dat jij warmte uitstraalt. Wij, die dit gedicht nu lezen, beseffen daardoor weer eens dát we rijk zijn. Heel mooi gedicht.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring