gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (944)
adel (20)
afscheid (1333)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (28)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (658)
internet (71)
jaargetijden (628)
kerstmis (295)
kinderen (704)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7959)
lightverse (436)
limerick (1103)
literatuur (146)
maatschappij (530)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1181)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (717)
rampen (73)
reizen (135)
religie (854)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (736)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 6205):

Mijmeringen

Die ogen, die bijzonder groene ogen verdoken in de duisternis,
Ze kijken me aan met verborgen kennis en alwetendheid,
Ze kijken me aan en zeggen: "Ik weet het..."

Moet ik bang zijn of gerustgesteld of denken:
"vergeet het" nee, het is allemaal waar,
er is iets dat me dwarszit en jij voelt het ook.

Ik staar terug, weer die groene kattenogen,
zo even leek het alsof je me begreep,
me begreep zonder het gebruik van woorden,
maar nu wendt je je af en kijkt omhoog naar iets wat je ziet.

Maar ik niet, ik ben in gedachten verzonken,
je wijst het na met je blik en kijkt me weer aan,
een mysterie; je wil me iets zeggen.

Ik begrijp je en aai je over je kop,
Je ogen weten het, wat ze zien zit verstopt,
Ik kan het niet vinden, het maakt me niet uit,
Het maakt me niet verdrietig of blij ,
maar in ieder geval weet je veel meer dan mij...

Schrijver: Sandy(Armaya), 27-11-2003

tifa99athotmail.com


Geplaatst in de categorie: dieren

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1019 keer bekeken

0/5 sterren met 5 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring