gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1360)
emoties (3881)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (916)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (641)
internet (71)
jaargetijden (621)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (252)
liefde (7928)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (144)
maatschappij (514)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1192)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (256)
psychologie (711)
rampen (73)
reizen (135)
religie (835)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (216)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (731)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1987)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 6961):

Ik kon het niet geloven

Ik moest je bellen,
de telefoon gaat over.
Drie keer...vier keer,
niemand neemt op.
Geen stem die zegt
"Alles is goed met mij,
geen zorgen voor vandaag."
Het blijft stil...
veel te stil naar mijn zin.
Ik rijd naar je huis,
wetend dat jij er niet bent,
er ook nooit meer zult zijn.
De straat, de stoep,
die mij zo goed kent.
Lijken plotseling verdwenen,
verbannen uit m'n herinnering.
Ik wil het niet weten,
zeker nooit kunnen zien.
Dat jij verloren bent met de wind.
Zondag's kind, met wilde haren,
als je ze nu maar had afgeknipt
en als een ver verleden ging bewaren.
Ik bel aan, de deur blijft dicht
gesloten voor het leven.
Maar toch ook geopend...
voor een mooie herinnering.

Schrijver: lin b, 19-01-2004

bangdatdithetisathotmail.com


Geplaatst in de categorie: afscheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2582 keer bekeken

3/5 sterren met 12 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:ellen
Datum:25-01-2004
Emailadres:lacroix_ellenathotmail.com
Bericht:Ik vind het heel mooi geschreven het drukt echt je gevoelens uit




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring