gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1022)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8010)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 7085):

Ballade aan de Zomer

Hoe erg verlang ik terug naar de zon.
Die teder scheen over jou gezicht.
Enkel een vage herinnering uit een diepe bron.
In deze lange dagen van kort licht.

De laatste zomer die ik doorbracht met jou.
In het bos, op de heide, aan het strand zo vol.
Ze gingen voorbij, en wij beloofden elkaar trouw.
Terwijl de zon afdaalde, langs de hemel.

De zomer ging, de herfst had je verdreven.
En de dagen waaiden weg, de nachten werden koud.
Lege gaten van jou afwezigheid die overbleven.
Langzaam aan werd het jaar weer oud.

Ik kon enkel hopen en jouw terugkeer verbeiden.
De bomen wierpen hun gouden dekens neer.
Ik dacht aan je stralende lach, aan mooiere tijden.
En de dagen werden korter, elke dag steeds meer.

Het water dat bevroor evenals mijn lach.
Bevroren emoties, gevangen in ijzige kou.
Gerimpeld door tranen, kouder worden met de dag.
Maar ik weet dat je een me denkt, ik denk ook aan jou.

Nu kijk ik naar buiten, en met een diepe zucht.
Verlang ik naar jou, want ook deze tijden gaan voorbij.
Als de zon weer bovenaan staat, hoog in de lucht.
Dan ontmoet ik je weer, de zoete zomer, dat ben jij.

Schrijver: Kay Kreuning, 26-01-2004

KayatSchrijft.nl


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 522 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring