gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1360)
emoties (3881)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (915)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (640)
internet (71)
jaargetijden (621)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (251)
liefde (7928)
lightverse (436)
limerick (1101)
literatuur (144)
maatschappij (514)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1192)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (256)
psychologie (710)
rampen (73)
reizen (135)
religie (835)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (216)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (731)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1987)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 7604):

De lege stoel

Ze ziet dagelijks zijn lege stoel
waar hij altijd zijn krant zat te lezen,
en krijgt een weemoedig gevoel
omdat het nooit meer hetzelfde zal wezen.

De kinderen komen soms thuis,
maar zijn er alleen op bezoek.
De rest van de dag is ze alleen in huis,
staart voor zich uit naar die lege hoek.

Het eten smaakt niet meer lekker
nu hij niet meer bij haar is.
Ze zet s'avonds ook niet de wekker,
wat ze voelt is een droevig gemis.

Haar leven gaat in eenzaamheid voorbij,
de uren tikken de tijd langzaam weg.
Ze vraagt in stilte: God, hoelang nog
dat ik mij voorgoed te ruste leg ?

schrijver

Schrijver: moeke
Inzender: Janny, 26-02-2004

schepenaarathome.nl


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1313 keer bekeken

3/5 sterren met 19 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Lilly
Datum:26-02-2004
Emailadres:etnacatania78athotmail.com
Bericht:Ik vind dit een heel mooi gedicht.Zo moet mijn moeder het ook gevoeld hebben.Zij heeft zich na een paar jaar ook te ruste gelegd...




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring