gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1023)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8010)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 7653):

mijn dood...

Ik loop door de duinen, langs de zee…
Ik kijk naar de golven, wil met ze mee…
Daarbij droom ik stilletjes over jou…
Ik vertel de zee hoeveel ik van je hou…

De zon schijnt, maar warm heb ik het niet…
Ik sta bij de zee, met zoveel verdriet…
Ik voel me alleen, zonder jou aan mijn zij…
Jij was ongelukkig, nu ben je vrij…

Zoveel schrik was er na je dood…
Zo onverwacht ook, het ongeloof was groot…
Ik voel me zo schuldig, het moet mijn fout zijn geweest…
Het is zoiets waarvoor je onbewust vreest…

Ik loop richting het bulderende water…
Het moest er toch van komen, vroeger of later…
Ik begin te rennen, stoppen kan ik niet…
Opeens uit zich mijn opgekropte verdriet…

Ik loop het water in, voel de kou niet aan mijn lijf…
Ik voel mijn lichaam niet meer, terwijl ik van het land af drijf…
Ik voeg me bij jou, want mijn liefde voor jou is groot…
Uit liefde voor jou wil ik ook dood…

Schrijver: sheri, 01-03-2004

ikke_rijnbergeathotmail.com


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2199 keer bekeken

4/5 sterren met 48 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:G Klaassen
Datum:03-03-2004
Emailadres:ikzeiloverdeatplanet.nl
Bericht:Hoe is het om zo te publiceren? Je krijgt een hoge waardering voor dit gedicht zie ik. Ik sluit me daar bij aan. Ben benieuwd naar je andere werk.






Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring