gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (956)
adel (20)
afscheid (1340)
algemeen (1102)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1372)
emoties (3913)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1014)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (687)
internet (73)
jaargetijden (634)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (38)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (257)
liefde (7987)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (555)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (301)
muziek (222)
mystiek (145)
natuur (1202)
oorlog (298)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1200)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (264)
psychologie (723)
rampen (74)
reizen (137)
religie (883)
schilderkunst (43)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (236)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (133)
valentijn (119)
verdriet (2008)
verhuizen (43)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (541)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 7769):

Hoe is ons leven ?

Wanneer heb ik je glimlach nog gezien
hoelang is het al verloren tijd ?
Wanneer zal ooit de dag eens komen
dat je zegt dat het je spijt.

Je leeft al lang je eigen leven
het mijne doet er dan niet toe.
Je ziet niet de tranen in m'n ogen,
ik ben aan 't eind en o, zo moe.

Ik wil vergeten die nare tijd
die we samen moesten doorstaan,
Om met jou verder te leven
met z'n tweetjes opnieuw beginnen gaan.

Maar zolang jij je afzondert
is er voor mij geen toekomst meer.
dan is de tijd pas echt verloren
en zie je mij nooit weer.

We zullen elk ons eigen leven leiden
ieder op z'n eigen manier.
Ieder onze eigen weg inslaan
al blijft mijn deur altijd op een kier.

schrijver

Schrijver: moeke
Inzender: Janny, 07-03-2004

schepenaarathome.nl


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 854 keer bekeken

3/5 sterren met 14 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:an
Datum:07-03-2004
Emailadres:an.terlouwathetnet.nl
Bericht:Schitterend maar wát droevig.....




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring