gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (952)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1368)
emoties (3907)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (340)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (153)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (671)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (254)
liefde (7976)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (146)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1189)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (872)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (1999)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 7834):

Vogelbekker

Toen ik een abonnement kocht
op de duizelende carrousel
werd ik achtervolgd en gezocht
door een labyrint van witte duin

Het wou me steeds toedekken
met zand als sluipend deken
Het hield me voor de gek, en
wees me op de kermis van gebreken

Ik nam toen mijn glazen ogen uit
en zag de witte zandduin groeien
maar blies ze weg met toverfluit
De alchimist begon te stoeien:

en ik verdunde mijn bloed
met dromedariswimpers
en gemalen kameleon
en ik mengde het met roet
van verbrande klinkers
en rode horizon

« Zo is het goed! Zo stroomt het goed», sprak ik

Traag raapte ik de vogel op
van het vergeten-woorden-dal
en zag neusgat van visioenen
klateren als waterval

« Zo stroomt het ideaal! » , riep ik

Maar ik sprak een vogeltaal
en bracht voedsel naar mijn jong
verpakt als zoet kruimelverhaal
bekte ik het op zín tong

De mensen riepen: « Kijk daar stroomt zijn bloed !»

en keken me met glazen ogen aan
en werden misselijk van wat ik zei
Ze hadden het niet goed verstaan
Het was één vieze woordenbrij


Maar ik lachte luid
en dacht : « zo stroomt het lekker »
Ik lachte ze uit
en dacht : « ik ben een vogelbekker »

Ik lachte met haar verwoestijning
en de nausea op haar deining
van die duizelende carrousel
en ik lachte
met het labyrint van witte duin.

Schrijver: Niko Goffin, 11-03-2004


Geplaatst in de categorie: maatschappij

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 421 keer bekeken

4/5 sterren met 6 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring