gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1332)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (27)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (657)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7956)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (527)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1180)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (715)
rampen (73)
reizen (135)
religie (850)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (735)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1989)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 8492):

Verloren

Het water hoog, aan mijn lippen voorbij
Met lijf en macht, hou ik geen stand
De stuwing groot, en dan, en dan
Ze breken door, het is te laat

Hoop, ideaal. Al wat leven geeft
Niet fier, noch vrijelijk in de wind
En alles volgt, nu naar benee
Mee, mijn gebroken weerstand achterna

Eén voor één zoeken mijn resten ik,
een zacht en koud plekje bodemtroost
Als waterdood de overwinning viert en
daarna langzaam, ongeïnteresseerd,
de wijk geeft aan hen

Zien zij mij liggen, hier en daar?
Stuk voor stuk, rapen zij mij op?
Herkennen zij dan, wat ik ooit was?
Zullen zij dan zien, ik kon niet meer
Echt niet meer. Echt niet meer.

Schrijver: Anomix, 29-04-2004


Geplaatst in de categorie: maatschappij

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 387 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:jannie hoogendam
Datum:30-04-2004
Emailadres:hoogendamjannieathotmail.com
Bericht:Wat een bijzonder en wonderlijk intrigrerend geschreven gedicht. Nu maar hopen dat het niet op jezelf is gebaseerd...
Voor mij mag jij een tien krijgen en die geef ik je dan ook




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring