gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1360)
emoties (3881)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (915)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (641)
internet (71)
jaargetijden (621)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (251)
liefde (7928)
lightverse (436)
limerick (1101)
literatuur (144)
maatschappij (514)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1192)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (256)
psychologie (711)
rampen (73)
reizen (135)
religie (835)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (216)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (731)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1987)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 8766):

Margrieten voor een eenzame dood.

Uitbundig is de bos margrieten
die ik bij elkaar sprokkelde.
Auto's raasden langs mij heen,
terwijl ik mij verwonderde over
de bolderik, het slangenkruid en
de margrieten, duizenden witte
kopjes met een geel hartje deinend
in de wind en lachend in de zon.

Ik kon nog net door de draaideur
met die enorme bos.
Een verpleegster hield mij aan en
vroeg, in welke winkel ze die verkochten?
Ik zei, in de bermenwinkel mevrouw,
liep gezwind naar kamer 102 en ging
zonder kloppen binnen.
Daar lag ze, in het tegenlicht, de zon

scheen op haar slapende lichaam en
de bos margrieten bogen met mij voorover
om haar aan te kijken en te beroeren.
Vandaag werd ze 48 jaar en ik wilde zingen
over het leven en over haar strijd, moed
en wanhoop.
Er kwam thee en de tijd opende haar ogen
de margrieten in het wit verblindden haar

en ze fronste haar wenkbrauwen in maanstand
pakte mijn hand en kneep met overgebleven
kracht haar warmte in mij.
De bos margrieten markeerden de hele kamer
tot die zondag daarop.
Toen kon ik alles ophalen wat van haar was geweest
vond in haar laadje nog enkele gedroogde blaadjes.

schrijver

Schrijver: Henk Knibbeler, 18-05-2004

h.knibbeleratplanet.nl


Er zijn twijfels over de authenticiteit van deze schrijver.



Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 651 keer bekeken

3/5 sterren met 11 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Anneke
Datum:20-05-2004
Emailadres:anneke2910athotmail.com
Bericht:Ik vind het een heel ontroerend gedicht. In een paar coupletten geef je heel wat te overdenken. Maar wat me het meeste opvalt is dat er heel veel liefde uit dit gedicht spreekt.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring