gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1359)
emoties (3881)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (915)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (640)
internet (71)
jaargetijden (621)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (251)
liefde (7928)
lightverse (436)
limerick (1101)
literatuur (144)
maatschappij (513)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1191)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (255)
psychologie (710)
rampen (73)
reizen (135)
religie (834)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (215)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (730)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1986)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 9301):

Waar is de lente

Soms
zing ik de contrasten
weg in mijn leven en
neurie zachte woorden,
zo licht als de dagen.

Dan lijk ik op de lente
en strooi een heldere
glans over de morgen,
ik voel me door
de balsemwind geborgen.

Soms,
heel soms,
verbeeld ik me de zomer,
ik kan de tijd met
mijn lach vertragen
en word als een vlinder
van bloem tot bloem gedragen.

Soms
voel ik me
zo onzinnig klein in iedereen.

Dan kronkelt de herfst
als een diepe rivier
door de schemersluier
van oude regens
en stort zich neer
in de contrasten
van mijn schreiende levens.

Meestal
ben ik
zo onzinnig klein in iedereen.

Dan is de winter gevangen
in mijn stervende taal
en wervelen de woorden in
een doods en ontastbaar verhaal.

Schrijver: kerima ellouise, 23-06-2004


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 845 keer bekeken

3/5 sterren met 13 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Saffraan
Datum:23-06-2004
Emailadres:drako_flugiloathotmail.com
Bericht:Prachtig mooi! Echt heel erg goed. Ik vind het mooi hoe je speelt met de seizoenen. Echt sterk!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring