gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (956)
adel (20)
afscheid (1340)
algemeen (1102)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1371)
emoties (3913)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1013)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (687)
internet (73)
jaargetijden (634)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (257)
liefde (7986)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (555)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (301)
muziek (222)
mystiek (145)
natuur (1202)
oorlog (298)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1200)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (263)
psychologie (723)
rampen (74)
reizen (137)
religie (883)
schilderkunst (43)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (235)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (133)
valentijn (119)
verdriet (2008)
verhuizen (43)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (541)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 9639):

Elke keer valt het tegen

Nooit gaat het zoals je zo graag zou willen...
Nooit zit het een keer mee.
En alles kropt zich steeds meer op in mij.
M'n tranen lijken net een zee...

Altijd als ik denk dat het een keer goed gaat,
Gaat het net weer anders dan verwacht...
Verdwijnt de zon weer achter die donkere wolken.
Weg is weer dat gelukkige gevoel met al haar pracht.

Het vertrouwen in de mens wordt steeds weer beschadigd.
Voor het kan helen krijgt het dan alweer een deuk.
Een deuk in m'n zelfvertrouwen en in m'n ziel...
Het leven is echt niet meer leuk...

Waarom doe ik dan nog steeds moeite?
Waarom geef ik het niet op?
Ik weet het wel...
Ik ben zelfs te schijterig om te zeggen...dat ik met het leven stop...

Schrijver: iris
Inzender: irish, 17-07-2004

irisdegekste1983athotmail.com


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 901 keer bekeken

4/5 sterren met 9 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Jo
Datum:18-07-2004
Emailadres:Joliz_xxxathotmail.com
Bericht:Maar je bent niet te schijterig om je gevoelens op papier te zetten en ik kan je vertellen... Dat heelt (onbewust) je beschadigde hart. Geef het de tijd! Laat de moed niet zakken en hou je haaks.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring