gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1360)
emoties (3882)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (916)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (641)
internet (71)
jaargetijden (621)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (252)
liefde (7928)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (144)
maatschappij (514)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1192)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (256)
psychologie (711)
rampen (73)
reizen (135)
religie (835)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (216)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (731)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1987)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (611)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 10477):

Rust

Klein bloemetje kwetsbaar en teer
Je staat daar zo eenzaam in het bos
Korenblauw met roze gekleurd
Jij maakt zoveel emoties in me los

Rode krullen dansend in de storm
Slanke handen teder en zo fijn
Een trui onhandig omgeslagen
Trieste ogen vervuld met pijn

De rust van de natuur zo mooi en zacht
Het gefluister van de wind in mijn oren
Gevlucht uit de drukte van de stad
Waar ik even niet meer bij wil horen

Weet niet waar de paden mij brengen
Het is hier zo stil, prachtig en oneindig groot
Mos veert mee onder mijn vermoeide voeten
Tussen de bomen groeit eekhoorntjesbrood

Ik denk aan jou hier ver van mij vandaan
Mijn tranen laat ik weergaloos stromen
Snikkend zak ik door mijn knieën
En ben een met mijn gebroken dromen

Kleine vogeltjes proberen mij te troosten
Met hun heerlijke klanken zuiver en puur
Wonderbaarlijk genoeg ben ik gelukkig
Ik geef me over aan de natuur

schrijver

Schrijver: car, 16-09-2004

carlayes9athotmail.com


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 609 keer bekeken

1/5 sterren met 16 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring