gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (952)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1368)
emoties (3907)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (340)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (153)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (671)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (254)
liefde (7976)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (146)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1189)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (872)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (1999)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 10627):

DAT ENE WOORDJE: BLIJF

Eerst pakte ik zachtjes je handen
streelde daarna je gezicht
ik voelde de tranen onder m'n vingers
je blik bleef op mij gericht.


Woorden kon je niet uitspreken
maar gebaarde of ik wou schrijven
het liefst zou ik niet weggaan
maar kon niet langer blijven.


Ik voelde een snik in m'n keel
mijn hele lichaam trilde
omdat ik toch echt moest gaan
maar het helemaal niet wilde.


Ik nam je nog één keer in m'n armen
voelde een siddering door je lijf
toen je met de grootste inspanning
nog één keer kon zeggen : blijf.


En ik ben bij jou gebleven
om nooit meer weg te gaan
want hoe moeilijk het ook is
we zullen ons er samen doorheen slaan.

schrijver

Schrijver: Moeke
Inzender: Janny, 28-09-2004

schepenaarathome.nl


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1273 keer bekeken

3/5 sterren met 28 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joyce
Datum:05-10-2004
Emailadres:simplyme162athotmail.com
Bericht:Zoveel gevoel. Zo weinig woorden. Prachtig, kippenvel!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring