gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (951)
adel (20)
afscheid (1338)
algemeen (1102)
bedankt (193)
biologie (35)
dieren (566)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1368)
emoties (3906)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (120)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (248)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1006)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (175)
idool (61)
individu (669)
internet (71)
jaargetijden (630)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7974)
lightverse (436)
limerick (1105)
literatuur (146)
maatschappij (541)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (64)
moraal (300)
muziek (221)
mystiek (140)
natuur (1189)
oorlog (298)
ouders (282)
overig (871)
overlijden (1197)
partner (186)
pesten (125)
planten (33)
poesiealbum (63)
politiek (262)
psychologie (719)
rampen (73)
reizen (136)
religie (870)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (230)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (738)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (119)
verdriet (1999)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (540)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (284)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (121)
ziekte (617)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 11639):

Ik Had Een Droom

Overal geweervuur schoten een schreeuw
Huizen in puin lichamen niet meer te tellen
Kruitdampen verstikken de omgevingslucht
Weerkaatsende kanonschoten als gedonder

Een verschrikt overvliegende zeemeeuw
Heeft met dat zinloos geweld niets te stellen
Scherend over het slachtveld in een vlucht
Loerend naar het gruwelbeeld daaronder

Vuur wordt met nog meer vuur beantwoord
Wie stopt dit door mensen veroorzakend kwaad
Een welgemikt schot weer iemand gedood
In opperse waanzin opnieuw een mens geveld

Plots op het plein van het slachtveld van moord
Loopt iemand verscholen onder een wit gewaad
Tergend langzaam als met schoenen vol lood
Voorzichtig verstompt het krankzinnige geweld

Aangekomen te midden van het gewraakte vuren
Gadegeslagen door al de dwazen vol met haat
Staat de eenzame persoon in stilte als versteend
Diep verscholen onder het vlekkeloos witte kleed

De wankelende stilte lijkt een eeuwigheid te duren
Alsof de tijd voor dat moment heel even stil staat
De rust van bezinning voor een ogenblik is geleend
Overdenkend dit alles vernietigend brengend leed…

Plots weerklinkt er een schot…
Een schreeuw…

De persoon in het gewaad zinkt langzaam ineen
Getroffen door een kogel van het waanzinnig vuur
Als door een wonder vliegen er duizenden witte duiven
Van onder het witte gewaad waar de persoon zich bevond

Zwermen en zwermen witte duiven vliegen langzaam uitéén
De vrijheid zoekend ver weg van al dat idiote gevuur
Alsof ze de wereld van al het kwaad willen gaan zuiveren
In alle richtingen zich verspreidend de aarde rond

Een moordlustig jager komt langzaam te voorschijn
Tranend zijn blik bleekwit knielend voor de plaats
Waar tot voor kort één iemand in wit gewaad verbleef
Hij stort ineen en slaat de handen voor zijn gezicht

Eén voor één komen de anderen naar het middenplein
Smijten op het witte gewaad hun wapentuig als laatst
In gedachten nadenkend over wat hun tot waanzin dreef
Overdenkend het leed en het waarom voor geweld gezwicht

Feestend en elkander troostend rond het vreugdevuur
Van het moordend wapentuig op een hoop in brand gezet
Gaat dit schouwspel van bezinning langzaam de wereld rond
In de wereld laten anderen ook het wapentuig voor wat het is

Geen oorlogen en nooit meer geweld voor de eeuwige duur
Vrede en repect voor elkander heeft nu de hele wereld bezet
In bomen voeden de witte vredesduiven hun kleintjes de mond
Mens en dier over de wereld ervaren het geweld als geen gemis

De wapenfabrieken nooit meer bemenst en zijn gesloten
Langzaam omgetoverd in een ziekenhuis voor ieder mens…
Een eenzaam persoon zich verschuilend binnen zijn koninkrijk
Zich lijdzaam schikkend in zijn langzaam voortschrijdend lot

Terugblikkend heeft hem ieder moment van oorlog genoten
Terug in de tijd van voor deze vredeswereld is zijn liefste wens
Gedachten naar wapenfabrieken die maakten hem heel erg rijk
Ergens in een verlaten koninkrijk klinkt een allerlaatste schot…

Schrijver: Rudolf, 09-12-2004

rudolf.schinkelathome.nl


Geplaatst in de categorie: oorlog

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1368 keer bekeken

3/5 sterren met 14 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring