gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (958)
adel (20)
afscheid (1343)
algemeen (1103)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3919)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1015)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (687)
internet (73)
jaargetijden (635)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (38)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (257)
liefde (7994)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (560)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (223)
mystiek (146)
natuur (1204)
oorlog (300)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1201)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (265)
psychologie (727)
rampen (74)
reizen (137)
religie (890)
schilderkunst (45)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (237)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2010)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (70)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (542)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 13263):

mijn egel

Op een mooie lentedag,
bleef mijn blik vastgepind,
op een puntje in mijn tuin.
Het groene tapijt, geurde
naar opdampend lentewater.

Het puntje trok mij aan,
zodanig dat ik niet meer kon blijven staan.
Met mijn blote voeten, over
mijn groene lentebedekking,
kwam ik behoedzaam dichter.

Jaren geleden, had ik dat puntje
ook al eens opgemerkt.
Nu was het er weer, met zijn
stekende vacht.
Een neusje in de lucht
en plots een bolletje op de vlucht.

Aarzelend legde ik mijn hand
plat op de grond en daar was
zijn snuitje weer, hakende pootjes,
maar met een zachte ondergrond.

Schrijver: claire vanfleteren, 04-04-2005

claire.vanfleterenatskynet.be


Geplaatst in de categorie: dieren

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 640 keer bekeken

4/5 sterren met 8 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Liesbeth
Datum:13-04-2005
Emailadres:ejm.gielenathome.nl
Bericht:Wat een prachtig lief gedicht, ik was helemaal ontroerd. De natuur raakt een gevoelige snaar!
Ik heb een dikke 10 gegeven.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring