gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (961)
adel (20)
afscheid (1345)
algemeen (1103)
bedankt (195)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3920)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (342)
feest (122)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1018)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (690)
internet (73)
jaargetijden (638)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (7999)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (561)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (101)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (147)
natuur (1208)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1202)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (266)
psychologie (731)
rampen (75)
reizen (137)
religie (899)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (239)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2011)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 13757):

Te trots

Verloren in de stilte.
Alleenstaand, in de kou.
Huilend in een hoekje
Zeg ik, ik hou van jou.

Te trots om eens iets liefs te zeggen.
De wapens stilzwijgend neer te leggen.
De kracht niet om het tij te keren.

Te laat beken ik nu mijn spijt.
Ik draai me nog een keertje om.
Ik moet nu gaan, het is nu tijd.
Waarom was ik toch zo stom?

Nu moet ik verder, geheel alleen.
Wie wijst me de weg, waar moet ik heen?
Dit had ik moeten verhinderen.
In het belang van de kinderen.

Maar nee, alleen oog voor mijn verlangen.
Nam geen moeite in te zien.
Geen papa is te vervangen.
Ooit vergeeft hij mij misschien.

Schrijver: Mariska van der Linden, 16-05-2005

marika_de_langathotmail.com


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 718 keer bekeken

3/5 sterren met 4 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:jan
Datum:19-05-2005
Emailadres:tygertje_60athotmail.com
Bericht:De levensgevoelens perfect verwoord. Hier schrijft iemand die haar gevoel niet anders kwijt kan dan op deze wijze. Niemand luistert naar de werkelijke ik, misschien lezen dan? Bravo.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring