gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (932)
adel (20)
afscheid (1328)
algemeen (1099)
bedankt (186)
biologie (33)
dieren (555)
discriminatie (96)
drank (157)
economie (50)
eenzaamheid (1360)
emoties (3881)
erotiek (519)
ex-liefde (1205)
familie (337)
feest (118)
film (27)
filosofie (916)
fotografie (28)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (965)
heelal (151)
hobby (57)
humor (1103)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (641)
internet (71)
jaargetijden (621)
kerstmis (294)
kinderen (700)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (128)
lichaam (252)
liefde (7928)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (144)
maatschappij (514)
mannen (123)
media (26)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (217)
mystiek (138)
natuur (1169)
oorlog (292)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1192)
partner (184)
pesten (122)
planten (27)
poesiealbum (62)
politiek (256)
psychologie (711)
rampen (73)
reizen (135)
religie (835)
schilderkunst (42)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (216)
sterkte (71)
taal (269)
tijd (731)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (116)
verdriet (1987)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (85)
vriendschap (827)
vrijheid (537)
vrouwen (205)
welzijn (313)
wereld (281)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (120)
ziekte (610)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 14153):

Bloemetjes op de mestvaalt

De aarde is langzaam een mestvaalt aan 't worden
waar bloemen nog bloeien maar mensen verdorden
in wapengekletter of liegharde woorden
die kinderen, mensen en dieren vermoorden.

De aarde staat bol van geweld en gewapen:
soms kan ik er helemaal niet meer van slapen.
Het zijn geen geheimen van onder of boven
maar mensen die liefdeloos rond blijven roven.

Maar als ik mijn hond zie of Carmen of kindjes
dan gaat dat voorbij en word ik weer vrindjes
met moeder Natuur op dees bolle aarde
die veel goede mensen zo dikwijls bedaarde.

De mist van de morgen is langzaam verdreven:
de eilanden staan fors en sterk zonder beven.
De dag is begonnen en bloemetjes bloeien
ook op deze mestvaalt die me zo blijft boeien.

schrijver

Schrijver: Jan J. Arends, 20-06-2005

janosjatterra.es


Geplaatst in de categorie: woede

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1690 keer bekeken

3/5 sterren met 2 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:jmz
Datum:21-06-2005
Emailadres:zuyde038atplanet.nl
Bericht:Mooi. Maar 'verdorden' breekt 1e vers, vind ik.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring