gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (943)
adel (20)
afscheid (1333)
algemeen (1100)
bedankt (188)
biologie (34)
dieren (562)
discriminatie (96)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1362)
emoties (3899)
erotiek (521)
ex-liefde (1205)
familie (339)
feest (119)
film (28)
filosofie (919)
fotografie (29)
geboorte (247)
geld (51)
geweld (161)
haiku (981)
heelal (152)
hobby (57)
humor (1104)
huwelijk (175)
idool (60)
individu (658)
internet (71)
jaargetijden (627)
kerstmis (295)
kinderen (703)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (253)
liefde (7958)
lightverse (436)
limerick (1102)
literatuur (146)
maatschappij (530)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (99)
moederdag (61)
moraal (300)
muziek (219)
mystiek (139)
natuur (1181)
oorlog (295)
ouders (281)
overig (871)
overlijden (1195)
partner (186)
pesten (124)
planten (31)
poesiealbum (62)
politiek (262)
psychologie (716)
rampen (73)
reizen (135)
religie (853)
schilderkunst (43)
school (78)
sinterklaas (75)
sms (26)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (194)
sport (229)
sterkte (72)
taal (270)
tijd (736)
toneel (33)
vaderdag (34)
vakantie (131)
valentijn (118)
verdriet (1990)
verhuizen (42)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (88)
vriendschap (831)
vrijheid (537)
vrouwen (207)
welzijn (316)
wereld (283)
werk (135)
wetenschap (55)
woede (200)
woonoord (121)
ziekte (613)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 14773):

Bedrogen

Mijn handen in jouw handen,
mijn handen in jouw haar,
ergens op een eilandje stranden,
voor altijd bij elkaar..

Deze droom duurde maar even,
jij kreeg een dubbel leven,
de leugens en de harde woorden,
ik deed maar net of ik ze niet hoorde..

Je bleef je schuld bekennen,
en zeggen dat het je speet,
zodat ik niet weg zou rennen,
en je de rest van mijn leven vermeed...

Ik moest erachter komen,
ik had al zoveel verdriet,
de tranen bleven stromen,
en me steunen deed je niet...

Zij wist van mijn bestaan,
en was trots op haar daden,
ze wist dat je me niet zou laten gaan,
en moest je toen verraden..

De wonden moeten nu helen,
de wonden die jij achterliet,
gemaakt om je eigen ego te strelen,
ten gevolgen mijn verdiet...

Ik moet nu leven,
in mijn eentje verder en toch
wetend dat wat jij mij hebt gegeven,
gebaseerd was op leugens en bedrog...

Nu zijn jouw handen in haar handen,
haar handen in jouw haar,
ergens op een eilandje stranden,
ik gun jullie voor altijd bij elkaar...

Schrijver: Sanne VD, 26-08-2005


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1024 keer bekeken

4/5 sterren met 6 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:luna
Datum:06-10-2006
Emailadres:cheekygirl_4lifeathotmail.com
Bericht:Mooi geschreven, bij mij in werklijkheid gebeurt alleen we zijn nog steends samen met pijn en verdriet probeer ik vertrouwen terug te krijgen maar het lukt niet, als dit bij jou echt zo is gebeurt dan verdien jij het alle beste.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring