gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (955)
adel (20)
afscheid (1339)
algemeen (1102)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (577)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1371)
emoties (3913)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1013)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (685)
internet (73)
jaargetijden (634)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (37)
kunst (132)
landschap (129)
lichaam (257)
liefde (7986)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (149)
maatschappij (555)
mannen (123)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (301)
muziek (222)
mystiek (145)
natuur (1201)
oorlog (298)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1200)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (263)
psychologie (723)
rampen (74)
reizen (137)
religie (883)
schilderkunst (43)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (234)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (133)
valentijn (119)
verdriet (2007)
verhuizen (43)
verjaardag (91)
verkeer (70)
voedsel (89)
vriendschap (831)
vrijheid (541)
vrouwen (208)
welzijn (317)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 14824):

Ons.

Ik zie een stelletje in de verte
ze lopen dicht tegen elkaar;
zij heft haar hoofd op, vertelt hem iets,
hij lacht en kijkt stralend naar haar.

Daar liepen wij, daar in de verte;
ik begroef mijn blik in jouw ogen
en je vertelde me zo ongedwongen
hoe rijk je je voelde naast mij.

Ze naderen, zijn nu dichtbij
hun handen innig in elkaar
en ze zwiepen zachtjes met hun armen,
onbewust. Ze merken het niet.

Eens keek ik naar onze handen
mijn duim speelde met jouw duim;
nooit hebben onze vingers stilgezeten;
ze vertelden elkaar, eindeloos lang.

Ook nu nog zie ik ons nog gaan
stukjes van ons in andere mensen;
in een oog dat glimt of een arm
als vanzelfsprekend om een middel geslagen.

Alleen de tranen die daarop volgden;
de hysterische schreeuw naar liefde:
van jou naar mij en van mij naar jou,
die blijven van ons, enkel van ons
in ons liefdesverhaal met tragisch einde.

Schrijver: Chadia, 01-09-2005

bloemy75athotmail.com


Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1348 keer bekeken

3/5 sterren met 9 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring