gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (961)
adel (20)
afscheid (1345)
algemeen (1104)
bedankt (196)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3920)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (342)
feest (122)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1018)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (690)
internet (73)
jaargetijden (639)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8000)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (561)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (101)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (148)
natuur (1208)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (872)
overlijden (1202)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (266)
psychologie (731)
rampen (75)
reizen (137)
religie (902)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (239)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2011)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 15989):

Zonnestralen

Uit de diepste diepte probeer ik zachtjes omhoog te kruipen.
Probeer ik onzeker mijn handen uit te steken om zo liefde te ontvangen.
Kijk in mijn ogen en ontmoet de liefdevolle ziel.
Je hebt beminnelijk mijn hart bewogen, toch is er iets dat niet beviel.
Graag wil ik beminnen, vanuit het diepste van mijn hart.
Zeg me alsjeblieft, dat ik veilig ben, dat ik je kan vertrouwen.
De kunst is niet zozeer het beminnen, maar om te houden van.

De angst omklemt mijn hart en houdt mij heimelijk gevangen.
“Relativeer en bedwing de emoties”, zegt een stemmetje in mij.
Maar mijn lichaam heeft me al verraden en verklaart mij vogelvrij.
Mijn ziel is getekend door littekens, maar die behoren tot het verleden.
Leer mij nu toch om te gaan, met gevoelens, die ik zolang heb vermeden.

Een mens leert door te vallen en daarna weer op te staan.
Zoals de zon opkomt, zal zij immers ook weer ondergaan.
Ik hoop te mogen genieten, want het is zo vreugdevol.
Laat mij jouw hart verwarmen en vang mij, wanneer ik val.

Het spel der liefde kent geen regels.
Meewarig kijk ik het schouwspel aan.
Zou dit nou werkelijk zijn?
Ik kijk de angst in de ogen en spoor mezelf zachtjes aan.
Misschien heb je wel geluk, dus blijf niet aan de zijlijn staan.
Toch heb ik angst om mezelf aan een ander weg te geven.

Door mij te beminnen, wordt mijn ziel geraakt.
Daardoor word ik kwetsbaar en dat wil ik juist niet zijn.
Angst voor verdriet en pijn, houd mij op de vlakte.
Koester daarom mijn gevoelens, want in jouw handen leg ik mijn ziel.
Voorzichtig een poging wagend, kijk ik jou vragend aan.
Je hebt mij geen eeuwigheid beloofd en om die gunst zal ik niet vragen.
Maar hopelijk mag het ietsje meer zijn, dan een pagina in mijn bestaan...

Schrijver: Mariska van der Linden, 10-12-2005

marika_de_langathotmail.com


Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1339 keer bekeken

3/5 sterren met 4 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring